භික්ෂු ප්රතිමොක්ෂය සහ විනය කරුණු
“යෝ ඛෝ ආනන්ද මයා ධම්මෝ ච විනයෝ ච දේසිතෝ පඤ්ඤත්තෝ සෝ වෝ මමච්චයේන සත්ථා”
භාග්යවතුන්ව හන්සේ පිරිනිවන් මඤ්චකයේදී ධර්ම භාණ්ඩාගාරික අනඳ මාහිමිපාණන් වහන්සේ අමතා වදාළ අයුරින් ඒ සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයෙන් ඉක්බිති ධර්ම-විනය ම පිහිට පිළිසරණ කරගත් සුපේශල බුද්ධ පුත්රයන් වහන්සේලා ස්වකීය නිර්වාණය සාකෂාත් කරගත්තාහු, අනාගතයේ නිස්සරණාධ්යාශයෙන් සසුන් වන් කුලපුතුන් උදෙසා පිවිතුරු සුභාෂිත සද්ධර්මය සුරකෂිත කළාහුය. පළමු ධර්ම සංගායනාවේදී කවරකු විසින් සුපිරිසිදු සද්ධර්මය ආරකෂා කරනු ලබන්නාහුදැයි අසන ලද පැනයකදී “අනාගතේ ලජ්ජී රක්ඛිස්සති, ලජ්ජී රක්ඛිස්සති, ලජ්ජී රක්ඛිස්සති” යැයි තෙවරක් ම උදන් ඇනූ ඒ ශාසන මාමක උතුමන් වහන්සේලාගේ බලාපොරොත්තුව පරිදි එදා මෙදා තුර ලජ්ජී සුපේශල බුද්ධපුත්රයන් වහන්සේලා සර්වඥ සුභාෂිත සද්ධර්මය මැනවින් ආරකෂා කළාහු ය.