හෙළ දෙරණේ යළි පුබුදුව
‘හෙළ දෙරණේ යළි පුබුදුව’
අසරුවෙක් මහමග වේගයෙන් ගමන් කරයි. අශ්වයා අසරුවාගේ අණට කීකරු නැති බව පෙනෙන්නට තිබිණ.අසරුවා කටකලියා රැහැන අල්ලාගෙන සිටිය ද තමාගේ අණට අශ්වයා කීකරු නො වන තරමට කුලප්පු වී සිටින බව ඔහුට ද වැටහේ. මහමග සිටි, අසරුවාගේ මිතුරෙක් තම සගයා දැක කොහෙ ද යන්නේ යි විමසී ය. යන්නේ කොහේදැයි නො දත්අසරුවා අශ්වයාගෙන් අහපාන් යයි පැවසීය.
නූතන මිනිසාගේ සංවර්ධන ක්රියාදාමය ද කුලප්පු වූ අශ්වයා වැනි ය.අසරුවා මෙන් කොහෙද යන්නේ, යන්න මිනිසා නො දනියි. නූතන මිනිසා ස්වභාව නියාමයේ පැවැත්මට විරුද්ධව නො ගොස් ලෝකය ප්රයෝජනයට ගන්නවා වෙනුවට එය කාබාසිනියා කරන බව නම් නිතර කල්පනා වේ. එය කෙළවර වනු ඇත්තේ මිනිස් ක්රියාදාමය තවදුරටත් කරගෙන යා නො හැකි පරිදි මහා පරිමාණ විපතකින් ඇනී නතරවීමක්හැටියට යයි සිතුනත් එවන් විපතක් වෙනුවට හදිසියේ ම ප්රාදූර්භූත වූයේ මිනිස් ක්රියා දාමය නතර කර දමන්නට පොළඹවන ගෝලීය වසංගතයකි.
